Opracowane wzory:
Wzór:
Bukiet złożony z 3 kwiatów, rozłożony symetrycznie w obrębie naroża białej chusty czepcowej. Wzór utworzony przez naszycie jednolitych kilku pasm łańcuszka z białej nici, ułożonych we wzór kwiatowy. Kwiat pojedynczy pośrodku, 10-płatkowy ze środkiem spiralnym, przypominającym pawie oko. Po bokach liście łopatkowato-wrębne, kolejne dwa kielichy kwiatowe po bokach przypominające irysy, ze środkami w formie pawich oczek, przy nich liście w kształcie kędziorów. W dolnej części bukietu dwa symetryczne względem osi kwiatki o płatkach złożonych z pętelek na łodygach z liśćmi równowąskimi. U podstawy wzór zakończony ozdobnym zawijasem. Wymiary wzoru: 34 cm x 40 cm.
Przedmiot:
Chusta kobieca, czepcowa, oczepinowa, biała o wymiarach: 168 cm x 159 cm. Uszyta z bardzo cienkiego płótna bawełnianego, o rzadkim splocie. Ozdobę stanowi wzór tkacki: 6 pasm tkanych gęściej na każdym boku, krzyżujących się w narożach. Zdobiona w dwóch naprzeciwległych narożach haftem białym aplikacyjnym – łańcuszkiem z białej nici ułożonym, a następnie naszytym na tkaninie.
- Miejsce: Pantalowice
- Data: ok. 1910 r.
- Wykonawca: Karolina Futoma (ur. 1892 r., zm. 1969 r.)
- Informacje: Chusta czepcowa, zakładana ceremonialnie i wiązana ozdobnie w trakcie weselnych oczepin, oznaka stanu cywilnego mężatki, element stroju ślubnego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-384.
Do pobrania:
Wzór:
Motyw złożony z podwójnego kędziora ułożonego kolumnowo. Fragment wzoru pasowego utworzonego z 24 powtórzonych motywów lilijki (kędziora, rózgi) z dwoma odchodzącymi od osi symetrii zawijasami. Wyszyty czerwoną nicią na białym płótnie samodziałowym – rańtuchu – kobiecym nakryciu głowy i ramion. Haft czerwony bawełniany, dwustronny, płaski na płótnie białym lnianym; ściegi: atłaskowy prosty i atłaskowy skośny. Wymiary pola motywu: 30 mm x 45 mm.
Przedmiot:
Rańtuch zwany zawiciem, zowiciem, obruską bądź zaodziewką. Rodzaj szerokiego szala płóciennego – nakrycie odświętne głowy i ramion mężatki. Rańtuch był zwieńczeniem stroju kobiecego: po nałożeniu chamełki, czepka i obłożeniu głowy zatyczką, tj. Wąskim płóciennym haftowanym otokiem, nakładano rańtuch na głowę i ramiona. Węższe boki rańtucha spływały z przodu, sięgając do wysokości kolan. Motyw haftowany pasowy utworzony z czerwonych lilijek znajdował się nad głową, stanowił wzmocnienie tej części odzieży. Ozdobę rańtucha stanowią również brzegi węższe, tkane czerwoną nicią tworząc szlaczki mniejszych i większych kwadracików oraz pokryte haftowanym krótszym pasem lilijek. Brzegi dodatkowo wykończone – obdziergane czerwoną nicią. Wymiary rańtucha: 80 cm x 252 cm.
- Miejsce: Okolice Przeworska
- Data: XIX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Rańtuch zdobiony wyszyciem w kolorze czerwonym noszony był przez młode mężatki, nie posiadające jeszcze potomstwa. Wychodzące z mody rańtuchy, kobiety przekazywały do kościołów, gdzie używane były jako obrusy ołtarzowe. Opisywany rańtuch służył jako obrus na ołtarzu bocznym w Kościele OO. Bernardynów w Przeworsku, skąd przekazany został do Muzeum.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-593.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór fabryczny. Nadruk na chustce kobiecej, kwadratowej, powtórzony w czterech narożach. Na zielonym tle motyw wybujałej rozłożystej, zamkniętej w kształcie wieńca wici roślinnej kwiatów, liści i owoców o barwach czerwonej i jasnozielonej. Wnętrze wieńca wypełnione motywem tzw. „w niebo” – na niebieskim tle zarys białej chmury. Wymiary pola wzoru: 30 cm x 30 cm.
Przedmiot:
Chustka kobieca noszona na głowie, kwadratowa, z cienkiej wełenki, tzw. tybetu, wiązana pod brodą. Brzegi chustki obrębione. Wymiary chustki: 75 cm x 80 cm.
- Miejsce: Grzęska
- Data: 1. poł. XX w.
- Wykonawca: Wyrób fabryczny
- Informacje: Nadruk „w niebo” na chustce był bardzo modny i chętnie noszony przez kobiety z regionu przeworskiego, zwłaszcza w okresie wielkanocnym. Chustki produkowane z wełny tybetowej, nazywano gwarowo: „tybetki”, „dybytki”, „dobytki”, „dóbytki”. Motyw „w niebo” występował w kilku wariantach kolorystycznych tła chustki: chustka kremowa (cielesna), bordowa (buraczkowa), granatowa, czarna. Chustki w niebo stanowią także element stroju paradnego straży grobowych „turków”; zakładane za pas od spodni, po prawej stronie, do stroju noszonego przez straż w Niedzielę Wielkanocną i w Poniedziałek Wielkanocny.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-319.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór fabryczny. Nadruk na chustce kobiecej, kwadratowej, powtórzony w czterech narożach. Na bordowym tle motyw dojrzałego obfitego białego winogrona w otoczeniu jasnozielonych liści. Środek chustki – bez nadruku. Wymiary pola wzoru: 25 cm x 25 cm.
Przedmiot:
Chustka kobieca noszona na głowie, kwadratowa, z cienkiej wełenki, tzw. tybetu, wiązana pod brodą. Brzegi chustki obrębione. Wymiary chustki: 70 cm x 73 cm.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: Pocz. XX w.
- Wykonawca: Wyrób fabryczny
- Informacje: Nadruk na chustkach z motywem owoców – winogron i śliw, był kolejnym obok motywu „w niebo”, lubianym i popularnym wśród kobiet z Przeworskiego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-62.
Do pobrania:
Wzór:
Para bliźniaczych wzorów rozetowych, z których każdy na planie kwadratu, wyeksponowanych wokół brzegu kołnierzyka kobiecego. Wykonane metodą haftu krzyżykowego, czerwono-niebieskiego. Wzory rozetowe, ośrodkowe, zgeometryzowane: motyw kwiatka 8-płatkowego o kształcie zbliżonym do rombu. Płatki w kolorach czerwonym i niebieskim położone na przemian. Wymiary rozety: 15 mm x 15 mm.
Przedmiot:
Kołnierzyk o kształcie ¾ okręgu, z płótna białego podwójnego, o szerokości 8 cm. Brzegi kołnierzyka obszyte tasiemką białą zygzakowatą. Zewnętrzny brzeg kołnierzyka dekorowany haftem czerwono-niebieskim; ścieg krzyżykowy. Szlak zdobniczy tworzy 37 rozet o jednakowym kształcie, położonych na przemian: rozetka ze środkiem z czterech czerwonych płatków i bocznymi płatkami niebieskimi oraz rozetka ze środkiem z czterech niebieskich płatków i bocznymi płatkami czerwonymi. Kołnierzyk szyty i haftowany ręcznie.
- Miejsce: Pantalowice
- Data: Ok. 1910 r.
- Wykonawca: Karolina Futoma (ur. 1892 r., zm. 1969 r.)
- Informacje: Kołnierzyk stanowił element kobiecego stroju odświętnego, przyszywany na czas noszenia do oszewki katanki – okrycia wierzchniego w rodzaju bluzki, żakietu.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-388.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór kwiatowy z przyramka koszuli kobiecej. Wykonany metodą haftu, ściegi: płaski, łańcuszek i maczek, nici bordowo-niebieskie. Wzór konturowy złożony z trzech gałązek kwiatowych. Pośrodku rozwinięty kielich z widocznymi pręcikami i skręconymi wiciami, po bokach dwa kielichy nierozkwitnięte z listkami nieparzystozłożonymi, na łodygach kwiatów skręcone wici. Podstawę – linię dla trzech gałązek stanowi szlaczek złożony z 9 krótkich form spiralnych skierowanych w lewo. Wymiary pola wzoru: 7,5 cm x 15,5 cm.
Przedmiot:
Koszula kobieca z płótna cienkiego białego, zdobiona ręcznym haftem bordowo-niebieskim; do wyszycia zastosowano ściegi: płaski, łańcuszkowy i maczek. Kołnierz okrągły, mankiety, długie rękawy i przyramki zdobione bogatym haftem roślinnym i geometryzowanym bordowo-granatowym. Koszula z pazuchą, zapinana na jeden guzik pod szyją.
- Miejsce: Okolice Przeworska
- Data: XIX/ XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Koszula stanowiła element kobiecego stroju odświętnego, noszona w zestawie z gorsetem, spod którego widoczne były pola zdobnicze koszuli: wzory na przyramkach, wzory na rękawach i mankietach, kreza – pokryty haftem okrągły kołnierz.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-76.
Do pobrania:
Wzór:
Motyw powtarzalny z wzoru pasowego roślinnego, główny motyw zdobniczy zapaski, położony pomiędzy pasami zakładek tzw. Szczypanek. Wykonany metodą haftu, ściegi: łańcuszek i maczek, nici bordowo-niebieskie. Wzór pasowy konturowy składa się z 9 powtarzających się motywów delikatnej gałązki kwiatowej – rozwinięty kielich maku o 5 płatkach, z dwoma pąkami, dwoma liśćmi pierzastymi i zakręconymi odnogami łodygi. Każda z 9 gałązek skierowana kielichem kwiatowym w prawą stronę. Wymiary pola motywu: 19 cm x 16 cm.
Przedmiot:
Zapaska kobieca z płótna cienkiego białego, zdobiona ręcznym haftem bordowo-niebieskim; do wyszycia zastosowano ściegi: łańcuszkowy i maczek. Zapaska wiązana na troczki, brzegi obszyte białą bawełnianą koronką. Ozdobę zapaski stanowią zakładki: 2 pasy równoległe po 3 zakładki nad szlaczkiem haftu oraz 2 pasy równoległe po 2 zakładki pod haftem.
- Miejsce: Przeworsk – Budy Przeworskie (?)
- Data: Pocz. XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Zapaska stanowiła element kobiecego stroju odświętnego, noszona w zestawie z gorsetem.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-228.
Do pobrania:
Wzór:
Motyw powtarzalny z wzoru pasowego roślinnego, główny motyw zdobniczy zapaski, położony pomiędzy pasami zakładek tzw. szczypanek. Wykonany metodą haftu, ściegi: płaski, łańcuszek i maczek, nici bordowo-niebieskie. Wzór pasowy konturowy składa się z 7 powtarzających się motywów bukietu (wiązanki) maków, ułożonych na przemian – łodygami w górę, łodygami w dół. Bukiet składa się z dwóch dorodnych kielichów kwiatowych o płatkach pokrytych kropkowaniem z zastosowaniem ściegu „maczek” w kolorze czerwonym i z czterech kielichów kwiatka złocienia oraz z liści pierzastych ząbkowanych w kolorze niebieskim. Wymiary pola motywu: 22 cm x 20 cm.
Przedmiot:
Zapaska kobieca z płótna cienkiego białego, zdobiona ręcznym haftem bordowo-niebieskim; do wyszycia zastosowano ściegi: płaski, łańcuszkowy i maczek. Zapaska wiązana na troczki, brzegi obszyte białą nicianą koronką szydełkową. Ozdobę zapaski stanowią zakładki: pas 3 zakładek nad szlaczkiem haftu oraz pas 3 zakładek pod haftem.
- Miejsce: Przeworsk – Mokra Strona lub Przedmieście przeworskie
- Data: Pocz. XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Zapaska stanowiła element kobiecego stroju odświętnego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-507
Do pobrania:
Wzór:
Wzór pasowy roślinny, zgeometryzowany zdobiący mankiety katanki kobiecej, wykonany metodą haftu krzyżykowego, czerwono-niebieskiego. Na esowatej niebieskiej linii położone są dwa czerwone kwiaty 4-płatkowe o kształcie sercowatym, pomiędzy kwiatami dwa mniejsze kwiatki o trzech trójkątnych płatkach ustawione naprzeciwlegle. Wymiary pola wzoru: 35 mm x 70 mm.
Przedmiot:
Katanka kobieca z płótna cienkiego białego, zdobiona haftem czerwono-niebieskim; do wyszycia zastosowano ścieg krzyżykowy. Katanka z długimi rękawami, zapinana na 6 zatrzasek, zdobiona baskinką – falbanką u dołu. Katanka nie posiada kołnierzyka, jedynie – oszewkę. Pola zdobnicze katanki: z przodu na plisce tj. podwójnej listwie, pod którą znajduje się zapięcie, po obu stronach pliski pas haftu o motywach roślinnych; dolny brzeg baskinki pokryty szlaczkiem na całej długości wokół stanu z motywem powtarzającej się gałązki roślinno-owocowej; oba mankiety katanki pokryte wzorem opisanym powyżej. Zapaska szyta i haftowana ręcznie.
- Miejsce: Pantalowice
- Data: Ok. 1910 r.
- Wykonawca: Karolina Futoma (ur. 1892, zm. 1969)
- Informacje: Katanka to kobiece letnie okrycie odświętne.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-387.
Do pobrania:
10 Rozetka I z zapaski – Wzór:
Wzór pasowy roślinny, zgeometryzowany zdobiący mankiety katanki kobiecej, wykonany metodą haftu krzyżykowego, czerwono-niebieskiego. Na esowatej niebieskiej linii położone są dwa czerwone kwiaty 4-płatkowe o kształcie sercowatym, pomiędzy kwiatami dwa mniejsze kwiatki o trzech trójkątnych płatkach ustawione naprzeciwlegle. Wymiary pola wzoru: 35 mm x 70 mm.
11 Rozetka II z zapaski – Wzór:
Wzór rozetowy na planie kwadratu wyeksponowany w dolnej części pasa zdobniczego zapaski kobiecej, wykonany metodą haftu krzyżykowego, czerwono-niebieskiego. Wzór rozetowy, ośrodkowy, zgeometryzowany: motyw kwiatka 4-płatkowego o kształcie płatka zbliżonym do owalu, z czterema wiciami roślinnymi, położonymi na przemian z płatkami. Wymiary rozety: 25 mm x 25 mm.
Przedmiot:
Zapaska kobieca, z płótna białego, trapezowata, z troczkami. Brzegi obszyte koronką szydełkową białą. W dolnej części wyszywana w pasowe motywy roślinne zgeometryzowane. Zastosowany ścieg krzyżykowy, czerwono-niebieski. Szlak rozet składa się łącznie z 15 małych rozetek w 5 wzorach. Zapaska szyta i haftowana ręcznie.
- Miejsce: Pantalowice
- Data: Ok. 1910 r.
- Wykonawca: Karolina Futoma (ur. 1892, zm. 1969)
- Informacje: Zapaska stanowiła element kobiecego stroju odświętnego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-381.
Do pobrania:
Wzór:
Rozeta – element wstawki koronkowej, wzoru pasowego białego bawełnianego, wykonanego szydełkiem. Wzór promienisty, pośrodku małe „słoneczko” z 12 promieniami, zamknięte w okręgu, otoczone szerokim zygzakowatym otokiem. Rozety łączą się ze sobą, są wpisane w trzy rzędy koronki – potrójne pasy zdobnicze górny i dolny. Wymiary wzoru: 9 cm x 9 cm.
Przedmiot:
Zapaska kobieca, biała, płócienna, wiązana na troczki. Ozdobę zapaski stanowią zakładki – dwa pasy po 6 zakładek oraz usytuowana pomiędzy pasami zakładek wstawka tzw. szlorka, ślorka koronkowa o szerokości 12 cm, utworzona z 21 rozet. Brzegi zapaski obszyte fabryczną białą koronką. Wymiary zapaski: 75 cm x 160 cm.
- Miejsce: Przedmieście Przeworskie lub Mokra Strona
- Data: Koniec XIX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Zapaska – element kobiecego stroju odświętnego należała do Anny lub Katarzyny z domu Chomicz, pochodzących z zamożnej rodziny kmiecej z Przedmieścia Przeworskiego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-505.
Do pobrania:
Wzór:
Wachlarzyk – motyw powtarzalny z koronki, którą obszyte są brzegi zapaski. Koronka wykonana szydełkiem z białej nici. Pojedynczy – „wachlarzyk” składa się z sześciu równoległych rzędów koronki: łuczki skierowane wypukłością w dół, dwa szlaczki wykonane techniką słupkową, podwójne łuczki wykonane splotem szydełkowym typu wachlarzyk, nasada wachlarzyka, powyżej: kratownica na planie trzech trójkątów, dwa romby z otworem pośrodku, kratownica na planie trzech trójkątów. Koronka utworzona jest łącznie z 70 wachlarzyków. Wymiary wzoru (3 wachlarzyki): 12 cm x 5,5 cm.
Przedmiot:
Zapaska kobieca, biała, płócienna, wyszywana, wiązana na troczki. Ozdobę zapaski, obok koronki na brzegach, stanowi wstawka z koronki szydełkowej w dolnej części zapaski. Nad wstawką i pod wstawką szlaczki o motywach roślinnych, wyszywane ściegiem atłaskowym, kolorowymi nićmi: turkusowymi, bordowymi i żółtymi.
- Miejsce: Pantalowice
- Data: Ok. 1910 r.
- Wykonawca: Karolina Futoma (ur. 1892 r., zm. 1969 r.)
- Informacje: Zapaska – element kobiecego stroju odświętnego należała do Karoliny Futomy, która uszyła i wyszyła zapaskę.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-379.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór kolorowy koralikowy. Kształtem przypomina motyw palmy, palmety, paproci bądź lilii. Liście lancetowate skierowane są ku górze, układają się w formie liścia parzystozłożonego. Kontury utworzone przez czarną atłasową tasiemkę, wypełnioną czarnymi koralikami kulistymi. Brzegi liści zaznaczone koralikami kolorowymi – zielonymi, szafirowymi, białymi, czerwonymi, żółtymi, pomarańczowymi, tworząc płomienistą otoczkę dla czarnych liści. Wymiary pola wzoru: 70 mm x 90 mm.
Przedmiot:
Stanik kobiecy uszyty z tkaniny wzorzystej wełnianej w kolorze szaro-bordowym, podszewka bawełniana w czarnobiałą kratkę. Stanik z baskiną, zapinany na 11 guziczków. Brzegi obszyte czarną taśmą pasmanteryjną. Motyw palmy czterokrotnie powtórzony powtarza się w układzie kolumnowym pasowym, po obu stronach zapięcia.
- Miejsce: Okolice Przeworska (Gniewczyna Łańcucka?)
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Stanik był noszony w okresie letnim, jako strój odświętny, podczas uroczystości kościelnych lub rodzinnych (wesele). Stanik jest przeworską odmianą gorsetu, wykształconą pod koniec XIX w.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-73
Do pobrania:
Wzór:
Gałązka 7-płatkowego kwiatu wiśni utworzona z koralików popielatych szklanych i opalizujących oraz trzy czerwone okrągłe owoce wiśni z koralików czerwonych. Wzór kolorowy z haftu koralikowego, na tle tkaniny wełnianej broszowanej w kolorze szmaragdowym. Gałązki tworzą pas dekoracyjny z tyłu gorsetu, wokół ramion gorsetu, wokół stanu i przy karku. Wymiary wzoru: gałązki 3 cm x 8 cm.
Przedmiot:
Gorset panieński krakowski, wyszywany koralikami i cekinami, z 23 tackami przy stanie. Uszyty z wzorzystej broszowanej tkaniny w kolorze szmaragdowym, podszewka bawełniana. Zapinany na haftki. Pokryty haftowanym gęstym wzorem kwiatowym, na przodach. Szlaczek utworzony z wzoru: gałązka kwiatu wiśni i trzy owoce – z tyłu, wzdłuż krawędzi przy ramionach.
- Miejsce: Żurawiczki
- Data: Lata 20. XX w.
- Wykonawca: Karolina Buczek (ur. 1902 r., zm. 1997 r. )
- Informacje: Gorset był noszony w okresie letnim, jako strój odświętny, podczas uroczystości kościelnych (procesje, asysta) lub rodzinnych (wesele). Gorset był własnością Karoliny Buczek z domu Król, żyjącej w latach 1902-1997. Miała 5 gorsetów, które własnoręcznie wyszyła.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-480.
Do pobrania:
Wzór:
Wazon kwiatowy symetryczny kolorowy z tyłu gorsetu, położony nad stanem. Wzór kolorowy z haftów: koralikowego (koraliki i cekiny), nićmi, aplikacji z aksamitu, na tle tkaniny niebieskiej wełnianej. Pośrodku wazonu kwiat bratek (?) – aplikacja z brązowego aksamitu, o brzegach obszytych koralikami popielatymi opalizującymi. U podstawy bratka – kędziory symetrycznie rozmieszczone, powyżej nad kielichem kwiatowym – dwa jajowate listki i gałązka niezapominajek z 6 kwiatuszkami. Po bokach symetrycznie dwie gałązki kwiatowo-roślinne z drobnymi kwiatkami (bratek polny?) i pąkami kwiatowymi w kolorze czerwonym. Wymiary pola wzoru: 12 cm x 24 cm.
Przedmiot:
Gorset panieński krakowski, wyszywany koralikami, cekinami, nićmi, aplikacją z tackami przy stanie. Uszyty z cienkiej niebieskiej wełenki. Zapinany na haftki. Pokryty haftowanym gęstym wzorem kwiatowym, na przodach, na tackach, z tyłu – wazon pośrodku i dwie gałązki kwiatowe przy łopatkach. Wokół szyi i ramion gorset wykończony trójkątnymi ząbkami z niebieskiej wełenki.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: Okres międzywojenny
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Gorset był noszony w okresie letnim, jako strój odświętny, podczas uroczystości kościelnych (procesje, asysta) lub rodzinnych (wesele).
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-131.
Do pobrania:
Wzór:
Wić kwiatowa symetryczna z tyłu gorsetu krakowskiego nad tackami. Wzór koralikowy: kwiatek centralny – bratek utworzony z liliowych przezroczystych koralików, z żółtym i czerwonym środkiem, nad nim dwie gałązki z owocami poziomek (?). Łodygi wici haftowane nićmi, ściegiem łańcuszkowym. Na obu łodygach rozchodzących się od kwiatka – po trzy kwiatuszki niebieskich niezapominajek i wielokolorowy koralikowy kwiat 5-płatkowy z odsłoniętymi pręcikami. Wymiary pola wzoru: 7 cm x 22 cm.
Przedmiot:
Gorset krakowski z tackami, wyszywany koralikami i nićmi. Uszyty z ciemno oliwkowego aksamitu. Pokryty haftowanym koralikowym gęstym wzorem kwiatowym, na przodach, z tyłu – wzdłuż stanu, łopatek i pod karkiem – rozbudowane wici roślinno-kwiatowe.
- Miejsce: Przeworsk – Błonie Rzeźnicze
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Gorset był noszony w okresie letnim, jako strój odświętny, podczas uroczystości kościelnych (procesje, asysta) lub rodzinnych (wesele).
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-17.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór jednokolorowy wyszywany nicią jedwabną w kolorze łososiowym, na tle turkusowym, z tyłu gorsetu krakowskiego: rozbudowana gałązka złożona z trzech rozwiniętych kielichów róży polnej, trzech kwiatów róży z odsłoniętymi pręcikami oraz pąków kwiatowych, łodygi otoczone liśćmi. Kontury płatków, wnętrza listków, łodygi – punktowo, ozdobione są naszytymi koralikami opalizującymi w kolorach: pomarańczowym, błękitnym i różowym. Wymiary pola wzoru: 16 cm x 13 cm.
Przedmiot:
Gorset panieński tzw. krakowski, z tackami, uszyty z turkusowej satyny, podszyty bawełnianą podszewką. Haftowany nićmi jedwabnymi w kolorze łososiowym, opalizującymi koralikami oraz cekinami srebrzystymi, we wzory roślinno-kwiatowe na całej powierzchni gorsetu, położone symetrycznie. Zdobiony ząbkami trójkątnymi turkusowymi z satyny przy wykrojach karczku i wokół ramion. Zapinany na haftki. Gorset przedłużony w ramionach za pomocą kawałków niebieskiej wstążki.
- Miejsce: Gniewczyna
- Data: Okres międzywojenny.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Gorset należał do Anieli Misiąg z Gniewczyny. Stanowił panieński letni strój odświętny.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-58.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór wyszywany z tyłu gorsetu krakowskiego, powtórzony dwukrotnie nad łopatkami: delikatnie wijąca się gałązka z trzema rozwiniętymi kielichami róż w kolorach: różowym, pomarańczowym i herbacianym. Na gałązce rozmieszczone dodatkowo dwa kwiatki bratka polnego w kolorze jasnofioletowym i popielatym. Dodatkowym urozmaiceniem dekoracji hafciarskiej są srebrzyste cekiny, przeszyte żółtymi przezroczystymi koralikami. Wymiary pola wzoru: 13 cm x 13 cm.
Przedmiot:
Gorset dziewczęcy tzw. krakowski, z tackami, uszyty z bordowej wełenki, podszyty bawełnianą podszewką. Haftowany nićmi kolorowymi jedwabnymi oraz cekinami srebrzystymi, we wzory roślinno-kwiatowe położone symetrycznie. Zdobiony ząbkami trójkątnymi bordowymi przy wykrojach karczku i wokół ramion. Zapinany na haftki.
- Miejsce: Rozbórz
- Data: Okres międzywojenny.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Gorset należał do Katarzyny Ochyry z Rozborza. Stanowił panieński letni strój odświętny.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-597.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór mozaikowy, haft kolorowy koralikowy: bukiet niebieskich pierwiosnków ogrodowych (prymuli). Bukiecik utworzony z 4 rozkwitniętych kwiatów i sześciu pąków, otoczony liśćmi. Bukiet powtórzony trzykrotnie z tyłu gorsetu: pod karkiem i pod łopatkami. Wymiary bukietu: 8 cm x 11 cm.
Przedmiot:
Gorset panieński w typie krakowskim, wyszywany bardzo gęsto na całej powierzchni koralikami i cekinami. Uszyty z czarnego aksamitu. Zapinany na haftki. Pokryty haftowanym gęstym wzorem kwiatowym, na przodach, z tyłu i na tackach wokół stanu gorsetu.
- Miejsce: Gać
- Data: 1935 r.
- Wykonawca: Zofia Kud
- Informacje: Gorsety – o kroju krakowskim, pokryte wzorami kolorowymi kwiatowymi mozaikowymi, haftem koralikowym, znane i noszone były w miejscowościach Gać i Markowa, a także Sietesz i Urzejowice. Gorset należał do Zofii Kud z Markowej, ur. 1920 r., która samodzielnie zarobiła na materiał i koraliki, a następnie własnoręcznie wyhaftowała gorset ok. 1935 r.
- Właściciel: Lucyna Skawina
Do pobrania:
Wzór:
Wzór kolorowy wyszywany nićmi jedwabnymi, na tle białym atłasowym, z tyłu gorsetu krakowskiego. Bukiecik złożony z: rozchylonego kielichu kwiatu żółtej lilii z odsłoniętymi pręcikami, gałązki drobnych kwiatków o różowych płatkach (goździk polny?) oraz kwiatów – serduszek okazałych. Pręciki i środki kwiatów zaznaczone koralikami krystalicznymi białymi, wici roślinne utworzone z linii naszytych cekinów. Wymiary pola wzoru: 9 cm x 19 cm.
Przedmiot:
Gorset ślubny tzw. krakowski, z tackami, uszyty z białego atłasu, podszyty białą bawełnianą podszewką. Haftowany ściegiem atłaskowym nićmi jedwabnymi w kolorach: jasnozielonym, błękitnym, różowym, żółtym, koralowym, krystalicznymi koralikami różowymi i białymi, opalizującymi koralikami pomarańczowymi oraz cekinami srebrzystymi, we wzory roślinno-kwiatowe na całej powierzchni gorsetu, położone symetrycznie. Zdobiony ząbkami trójkątnymi z białego atłasu przy wykrojach karczku i wokół ramion. Zapinany na haftki.
- Miejsce: Gorliczyna
- Data: Pocz. XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Gorset należał do Zofii Wiśniowskiej z Gorliczyny. Gorset mógł być elementem stroju ślubnego panny młodej lub druhny (drużki) weselnej.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-135.
Do pobrania:
Wzór:
Ornament okuciowy ryty na boku klamry mosiężnej złoconej od pasa kobiecego – tzw. Obręczy. Wzór rozmieszczony na powierzchni pola trapezu. Ornament tworzy lina połączonych łuków z trzema kaboszonami (motyw w formie oszlifowanego elipsoidalnie kamienia szlachetnego) rozmieszczonymi pośrodku i symetrycznie po bokach. Linia łuków łączy się z fantazyjnymi symetrycznymi stylizacjami roślinnymi, o kształcie lilii heraldycznej, stanowiącymi główne tło wzoru. Wymiary pola wzoru: 4 cm x 10 cm.
Przedmiot:
Kobiecy pas metalowy mosiężny złocony, składający się z metalowych członów: 17 tarczek, 18 blaszek międzytarczkowych i klamry. Tarczki i klamry zaopatrzone od tyłu w kółeczka, umocowane są na pasku skóry o szer. 65 mm przez przewleczenie 4 cienkich rzemyków na całej długości pasa. Pomiędzy tarczkami a skórzanym paskiem, na brzegach pasa podłożona taśma jedwabna zielona strzępiasta. Pas zdobiony dekoracją rytą i odlewami. Zapinany na sprzączkę skórzaną i klamrę z hakiem.
- Miejsce: Przeworsk – Mokra Strona
- Data: XIX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Pas należał do córki kmiecia – Teresy Żuk, pochodzącej z Mokrej Strony. Po zamążpójściu przeprowadziła się do domu męża w Ujeznej i wniosła swoje wiano – ubiory w skrzyni, wśród których była metalowa obręcz odziedziczona po matce. Pas był elementem stroju ślubnego i odświętnego zamożnej kmietki.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-12.
Do pobrania:
Wzór:
Ornament okuciowy symetryczny – przeszycie (stębnowanie) na klapie kieszeni płaszcza męskiego – burnusa. Wzór wykonany nićmi popielatymi, ściegiem nicianym – linią falistą i stębnówką. Zajmuje obie prostokątne klapy kieszeni z przodu płaszcza. Wzór w kształcie jednolitego konturowego symetrycznego ornamentu geometryzowanego, z formami rombowymi pośrodku, w stylu okucia. Wymiary pola wzoru: 8 cm x 15 cm.
Przedmiot:
Płaszcz męski długi, tzw. burnus. Uszyty z sukna granatowego, na wzór płaszcza wojskowego. Zapięcie dwurzędowe na guziki. Kołnierz prosty, o zaokrąglonych krawędziach. Płaszcz zdobiony stębnowaniem na brzegach mankietów, wzdłuż zapięć, na klapach kieszeni oraz z tyłu na spinającym kontrafałdę płaszcza dwuczęściowym dragonie zapinanym na guziki. Burnus zakupiony został do zbiorów muzeum w komplecie: ze spodniami, kamizelą – tzw. duszlakiem i czapką barankową.
- Miejsce: Gorliczyna
- Data: Koniec XIX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Okrycie męskie wierzchnie, odświętne, noszone w chłodniejszych okresach roku w zestawie z czapką barankową lub kapeluszem filcowym, również jako element stroju ślubnego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-37.
Do pobrania:
Wzór:
Aplikacja skórzana naszywana na linii pasa z przodu i z tyłu kożucha, wzór na planie obróconej o 180° litery L. Pas białej irchy o szer. 4 cm stanowi tło wzoru. Na całej szerokości fragmentu poziomego wzoru występuje 5 równoległych szlaczków: szlak z naszytych sukiennych czerwonych kwadracików, ścieg czerwoną włóczką gałązkowy (jodełkowy) skierowany w stronę prawą, ścieg krzyżykowy czerwono-zielony, ścieg jodełkowy skierowany w stronę przeciwną, rząd sukiennych czerwonych kwadracików. Pionowy pas zdobiony analogicznie, z tym że kierunek wektora ściegu jodełkowego prowadzi ku górze. W miejscach zakończenia linii wzoru i pośrodku – 4 pompony z włóczki czerwonej i zielonej. Wymiary pola wzoru: 25 cm x 16 cm.
Przedmiot:
Kożuch męski ze skóry baraniej z kołnierzem okrągłym czarnym, tzw. „kożuch podolski”. Zdobiony aplikacjami z białej irchy, kwadratowymi kawałkami czerwonego sukna, dekoracyjnymi ściegami z włóczki czerwonej i zielonej, pomponami z włóczki czerwono-zielonej. Zapinany na 2 skórzane guzy
- Miejsce: Przeworsk – Mokra Strona
- Data: 2. poł. XIX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Kożuch był w XIX w. najelegantszym strojem zimowym, noszonym przez mężczyzn i przez kobiety. Poły kożucha przy chodzie szeroko się rozchylały. W czasie opadów, na kożuch wkładano płaszcz-płótniankę dla ochrony skóry. Z szycia i zdobienia kożuchów słynęły Kańczuga i Kosina. Podole zaś było krainą, gdzie w wielu miasteczkach, mieszkańcy trudnili się wyprawianiem i szyciem kożuchów. W modzie wiejskiej rozróżniano dwa typy kożuchów: podolski – z kołnierzem i prosty – ze stójką, bez kołnierza.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-26.
Do pobrania:
Wzór:
Szlaczek wykonany za pomocą stempelków na pasie skórzanym męskim. Ornament wybijany, wytłaczany metalowymi stempelkami (tłoczkami, żelazkami), tzw. wybijanka. Szlaczek utworzony za pomocą trzech stempelków o formach: listek pierzasty, kwiatek o 12-płatkach, łuczek z ząbkowaniem. Układ szlaczka: kwiatek otoczony dwoma listkami, trzy łuczki położone na przemian symetrycznie oraz podstawa wzoru: trzy kwiatki. Wzorki: kwiatek z listkami i łuczki położone na przemian, powtarzają się 5-krotnie. Wymiary pola wzoru: 4 cm x 16 cm.
Przedmiot:
Pas męski skórzany z grubej skóry, o wymiarach: 7 cm – szerokość i 185 cm – długość; z okrągłą mosiężną klamrą, szpila do klamry nie zachowała się. Powierzchnia pasa pokryta jest ornamentem wybijanym. Tłoczki do wybijania oprócz kształtów ww.: rozetki, łuczki, kółeczka, romby. Brzegi pasa wybijane w ornament pasowy: fryz utworzony z krótkich prostych kreseczek oraz podwójne łuczki: ząbkowany i prosty. W szlaczki z motywem kółeczek wkomponowane są mosiężne krążki.
- Miejsce: Przeworsk – Mokra Strona
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Pas był elementem odświętnego stroju męskiego. Pasem owijano się dwa razy.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-34.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór wyeksponowany na środkowej płycinie drewnianego oparcia, wykonany metodą rytu wgłębnego. Wzór konturowy, symetryczny: konturowa wić roślinna na planie prostokąta, w 4 narożach prostokąta motyw czteroliścia. Wymiary płyciny: 27 cm x 70 cm.
Przedmiot:
Skrzyniowa drewniana ława do spania; nazwy gwarowe: ślabanek, bambetel, kanapa. Wymiary: wys. 103 cm, szer. 58 cm, długość – 183 cm. Mebel bogato zdobiony elementami rytymi, płaskorzeźbionymi i toczonymi. Oparcie zwieńczone jest gzymsem, na który składają się: szereg kolumienek toczonych i umiejscowiony centralnie płaskorzeźbiony grzebień o kształcie wolutowo-roślinnym. Przednią rytą ozdobę skrzyni wysuwanej stanowią 3 czteroliście oraz usytuowane symetrycznie pojedyncze wici roślinne.
- Miejsce: Dębów
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: „Zdobione meble” czy „rzeźbione meble” wykonywane były głównie przez stolarzy cechowych w Przeworsku i okolicach. Są to meble charakterystyczne dla regionu przeworskiego. Meble zdobiono w trzech technikach: elementy ozdobne toczone w formie sterczynek, tralek i tarczek, elementy płaskorzeźbione w formie szlaczka oraz najbardziej charakterystyczne konturowe wzory ryte. Rytowane wzory lokowano na częściach licowych mebli, tj. na przednich ściankach, drzwiczkach. Wzory te pojawiały się również na drzwiach wejściowych do budynków. Technika wykonywania wzorów: najpierw nanoszono rysunek wzorów, odrysowując ołówkiem za pomocą wzorników tekturowych, a następnie rylcem ryto wzory konturowe. Forma wzorów to motywy roślinne, kwiatowe, wieńczone stylizowaną wicią roślinną. Stolarze wykonywali komplety mebli do wnętrz izb reprezentacyjnych – paradnych, tzw. alkierzy „walkirzy”, izdebek w chałupach wiejskich. Na komplet składały się: szafa, skrzynia, ława skrzyniowa, łóżko, kredens i stół. Wzory na meblach wiejskich były twórczym nawiązaniem do rozbudowanych wzorów zdobiących meble we wnętrzach kamienic mieszczańskich.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-108.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór rytowany w drewnie w postaci wazonu (kielicha?) pokrytego kratownicą, od którego symetrycznie rozchodzą się konturowe stylizowane wici roślinne (liście akantu?). Wzór wyeksponowany na przodzie szuflady wysuwanej ławy do spania. Wymiary pola wzoru: 15 cm x 95 cm.
Przedmiot:
Skrzyniowa drewniana ława do spania. Wymiary: wys. 110 cm, szer. 56 cm, długość 192 cm. Mebel bogato zdobiony elementami rytymi, płaskorzeźbionymi i toczonymi. Oparcie zwieńczone jest tzw. grzebieniem, na który składają się: 3 nachodzące na siebie koła z płaskorzeźbionymi 5-płatkowymi kwiatami. Płyciny oparcia wypełnione płaskorzeźbionym ornamentem roślinnym z motywem winorośli. Płycina środkowa wypełniona motywem kołowym. Poręcze esowato wygięte, zdobione ornamentem sznurowym.
- Miejsce: Dębów
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Ława skrzyniowa to mebel służący w ciągu dnia do siedzenia, w nocy – po zdjęciu ruchomego wieka, wysunięciu dolnej szuflady i wypełnieniu wnętrza posłaniem – służyła do spania. Nazwy gwarowe: ślabanek, szlabanek – pochodzą od niemieckiego „die Schlafbank”, tzn. ława do spania.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-157.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór w formie czteropłatkowego kwiatu z okrągłym środkiem, o płatkach ostro zakończonych, przypominających płatki kwiatu dyni, wyeksponowany na narożu oskrzynienia stołu. Wzór kwiatowy powtórzony łącznie 8-krotnie na każdej końcówce deski oskrzynienia. Wymiary pola wzoru: 95 mm x 95 mm.
Przedmiot:
Stół drewniany o konstrukcji skrzyniowej, z szufladą pośrodku, nogi stołu ozdobnie toczone tralkowe. W kącie pomiędzy elementami konstrukcji skrzyniowej stołu – dekoracyjny narożnik. Wymiary stołu: wys. – 73 cm, szer. – 67 cm, długość – 108 cm.
- Miejsce: Dębów
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Motyw 4-płatkowego kwiatu występował często na frontach mebli zdobionych: skrzyniach, kanapach, szufladach szaf.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-105.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór otaczający miejsce zamka z dziurką od klucza, przy którym ślad po niezachowanym szyldzie w kształcie rombu, na planie prostokąta. Wzór w formie dwóch symetrycznych rytych grubych wici roślinnych, tworzących zawijasy z elementami ornamentu wolutowego ze zwojami zwróconymi do wykładki zamka. Wymiary pola wzoru: 10 cm x 60 cm.
Przedmiot:
Skrzynia drewniana z wiekiem, na czterech nóżkach – przednie kuliste toczone. Lico skrzyni podzielone na 3 poziome pola zdobnicze, naśladujące komodę, dekorowane płaskim rytem, płaskorzeźbą i elementami toczonymi. W każdym z pól zdobniczych powtórzony wzór symetryczny wolutowej wici roślinnej, oś symetrii w pierwszym polu zdobniczym tworzy dziurka od klucza, zaś w dwóch pozostałych polach oś symetrii wyznacza naklejona połówka toczonej tralki. Kolejną ozdobą skrzyni jest powtórzony 6-krotnie czteropłatkowy kwiat ulokowany na obu końcach każdego z 3 poziomych pól zdobniczych. Na ściankach bocznych skrzyni – ucha mosiężne służące jako uchwyty do przenoszenia mebla. Tył skrzyni surowy, pozbawiony ozdób. Wewnątrz skrzyni schowek z wieczkiem, tzw. półskrzynek.
- Miejsce: Grzęska
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-286.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór wkomponowany w kształt wezgłowia (przyczółka tylnego) łóżka. Pośrodku owoc poziomki, przysłonięty do połowy dwoma okrągłymi listkami. Nad owocem, od punktu stycznego listków rozchodzą się dwie symetryczne wici, skręcone spiralnie wypełniając kształt wezgłowia w ślimacznice, zaś poniżej w dół skierowane są, również symetrycznie, po trzy długie lekko skręcone liście. Wymiary pola wzoru: 21 cm x 40 cm.
Przedmiot:
Łóżko drewniane, rozsuwane, zdobione elementami rytowanymi i toczonymi. Ze względu na bogactwo ozdób nazywane „łóżkiem z balaskami”. Przyczółki łóżka wyższe, wypełnione ozdobami. Nogi łóżka ozdobnie profilowane, stanowią zarazem boczne krawędzie przyczółków. W przyczółkach od wewnątrz i na zewnątrz znajdują się po dwie płyciny wypełnione wzorami rytymi w formie 4-płatkowego kwiatu zamkniętego w rombie. Boczna deska zewnętrzna (widoczna w ułożeniu łóżka przy ścianie), która jest wysuwana jak szuflada, jest wycięta w formie szerokiego łuku wklęsło-wypukłego. Na przyczółkach, pod płycinami, symetryczna wić roślinna, stanowiąca zarazem ozdobne profilowanie dolnej krawędzi przyczółka. Ornament ryty w formie symetrycznej wici roślinnej znajduje się również na przodzie dekoracyjnej deski bocznej. Elementy zdobnicze toczone to leżące tralki na ogzymsowanym zwieńczeniu przyczółków łóżka, poniżej po bokach – dwie cebulowate sterczynki. Na osi dzielącej płyciny – dwie ozdoby w formie toczonych wypukłych tarczek.
- Miejsce: Dębów
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-166.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z ramy drewnianej ażurowej na zdjęcie. Wzór symetryczny geometryzowany, dekorowany motywami roślinnymi. Rama zbudowana z 8 skrzyżowanych listewek. Pary listewek ułożone równolegle i skrzyżowane, z wystającymi końcówkami. Listewki zdobione ornamentem rytym w formie dwóch linii szlaczków utworzonych z łuków, ustawionych symetrycznie względem siebie. Na przecięciu listewek kwadrat wypełniony krzyżykiem. W 4 narożach w kącie prostym umocowany trójlistek, wycięty i zdobiony rytem. Pomiędzy parami wystających listewek ulokowany jest liść dębu, łącznie 8 liści. Po bokach w polu utworzonym z listewek wystających poziomych i fragmentu pionowej położona trójlistna gałązka z pędami. Pośrodku, w górnej części ramy, rozwidlona trójlistna gałązka z mniejszymi listkami. Wymiary ramy – pola wzoru: 54 cm x 50 cm.
Przedmiot:
Rama drewniana łączona gwoźdźmi i listeweczkami, zdobiona techniką rytowania i ażurową – wycinana, malowana na kolor brązowy. Pośrodku ramy – kwadratowy otwór na zdjęcie. Na linii obwodu kwadratu listewki tworzą przestrzenie wypełnione kwadratowymi i prostokątnymi kawałkami mlecznego szkła.
- Miejsce: Rozbórz
- Data: Okres międzywojenny
- Wykonawca: Kazimierz Śliwa – stolarz i cieśla
- Informacje: Ozdobne ramy do obrazków, fotografii stały się popularne w końcu XIX w. Wieszano je w izbach paradnych, w chałupach kmiecych; były dopełnieniem bogatego wyposażenia wnętrza meblami rytowanymi. Przy ramach ulubionym motywem zdobniczym były liście i owoce dębu oraz liście i kiści winogron.
- Właściciel: Zofia Hadro
Do pobrania:
Wzór:
Wzór pasowy – płaskorzeźba w drewnie, zwieńczenie ramy drewnianej lustra. Przedstawienie bukietu z przewagą liści, kwiat róży pośrodku otoczony siedmioma lancetowatymi strzępiastymi liśćmi, po bokach rozchodzą się liście pośród których po jednym pąku róży, po stronie prawej 8 liści, po stronie lewej 6 liści otaczających pąk róży. Wymiary wzoru: 12 cm x 57 cm.
Przedmiot:
Rama lustra drewniana, prostokątna, składająca się z trzech elementów zdobniczych, wykonanych z trzech gatunków drzewa (orzech, sosna, dąb): 8 listewek skrzyżowanych z wystającymi końcówkami imitujące gałązki z nacięciami (główna konstrukcja ramy), 4 wąskie listewki wewnętrzne zdobione ornamentem ciągłym pasowym przypominającym wole oczy oraz ozdoby nakładane płaskorzeźbione w postaci pasowego wzoru róży na tle liści. Wymiary ramy: 77 cm x 100 cm.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: XIX/XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Rama pochodzić może z wyposażenia wnętrza mieszczańskiego.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-H-363.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór – obraz konturowy – przedstawienie wyszyte na białym płóciennym ręczniku. Haft dwustronny, jednobarwny czerwoną nicią bawełnianą, ścieg łańcuszkowy. Fragment przedstawienia z dolnej części ręcznika: wić roślinna z trzema rozwiniętymi kwiatami róży i dwoma pąkami. Poniżej napis „Dzień dobry”. Wymiary wzoru: 25 cm x 38 cm.
Przedmiot:
Ręcznik płócienny wyszywany, ściegiem łańcuszkowym i krzyżowanym, muliną czerwoną. Przeznaczony do zawieszania na drążku wieszaka, szafki w kąciku toaletowym w kuchni, gdzie stał taboret z miednicą. Na zawieszonym odpowiednio ręczniku widoczne były dwa przedstawienia – obrazy: w części górnej – motyw zwierzęcy pawia ze zwiniętym ogonem, siedzącego na ukwieconej gałązce. Zaś na wysuniętej dolnej części ręcznika, znajduje się napis „Dzień dobry”. Brzegi ręcznika obrębione i przeszyte ściegiem krzyżowanym. Wymiary ręcznika: 41 cm x 138 cm.
- Miejsce: Żurawiczki
- Data: 2 poł. XX w.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Ręcznik wisiał na pierwszym drążku wieszaka, z przodu, jako ozdoba, przysłaniając ręczniki wiszące z tyłu, używane na co dzień do wycierania, pozbawione ozdób.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-363.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór – obraz – przedstawienie wyszyte na białej płóciennej makatce kuchennej. Haft jednobarwny ciemnozieloną nicią bawełnianą, ścieg łańcuszkowy. Postać kucharki gotującej przy piecu kaflowym. Po bokach postaci rozmieszczony napis hasło: „Kiedy dobra, gospodyńka warzy, tam się dobrze darzy”. Wyrazy i litery otoczone wicią roślinno-kwiatową. Wymiary makatki: 63 cm x 86 cm.
Przedmiot:
Makatka kuchenna prostokątna, z płótna białego lnianego o brzegach obrębionych maszynowo, w górnych narożach niciane pętelki do zawieszenia na ścianie.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: 2 poł. XX w.
- Wykonawca: Maria Wojtas, ur. 1936 r.
- Informacje: Makatki służyły do dekoracji ścian kuchni od pocz. XX w. Chroniły ściany kuchni przed zabrudzeniem. Umieszczanie na makatkach pouczających i krzepiących haseł sprawiało, że pełniły one rolę dydaktyczną. „Gospodyńka” to przykład regionalizmu twórczo wkomponowanego we wzorzec makatkowy.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-ET-598.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór pasowy z blachy bocznej z kompletu okuć dyszla. Blachy zdobione stempelkowaniem. Wzór układa się w szlaczek: elipsoidalny motyw oczka – dwa szerokie łuki proste i dwa łuki ząbkowane na przemian z motywem słoneczka. Na powierzchni blachy powtórzone 10 oczek i 10 słoneczek. Wymiary pola wzoru: 57 cm x 3 cm.
Przedmiot:
Dwie symetryczne względem siebie blachy, mocowane po bokach dyszla, posiadające po dwa otwory okrągłe na końcach służące do zamocowania na drewnie dyszla. Blachy posiadają kształt prostokąta o wym. 60 cm x 5 cm, o jednym boku prostym, a drugim wyciętym w dwa płytkie łuki. Końce boków krótszych: jeden – zwrócony do końca dyszla – ostry, drugi –podchodzący pod okucie w kształcie pierścienia korony – prosty. Brzegi blach zdobione stempelkowaniem – stykające się ze sobą półokręgi ząbkowane.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: 1962 r.
- Wykonawca: Władysław Benbenek (ur. 1907, zm. 1977)
- Informacje: Element kompletu zdobionych okuć żelaznych dyszla od wozu. Okucia zdobione wzorem odciskanym, metodą kowalską wybijania – stempelkowania. Kowale wykonywali zdobienia okuć z własnej inicjatywy, bezpłatnie. Ozdabianie wozu miało zachęcić gospodarzy do zamawiania wyrobów kowalskich. Zdobienia blach wykonywano za pomocą stempli (stępli): półokrągłych pojedynczych i półokrągłych podwójnych, półokrągłych karbowanych, gwiazdek, słoneczek, punktaków do wybijania dziurek i „numerków” do wybijania daty wykonania okuć i nazwiska właściciela oraz inicjałów kowala.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku. MP-H-657/2-3
Do pobrania:
Wzór:
Wzór wybijany ośrodkowy z pierścienia żelaznego, okucia dyszla od wozu. Na pierścieniu motyw ośrodkowy, uwypuklający okrągły kształt tarczy pierścienia. Centralnie usytuowane słoneczko o 14 promieniach. Wokół słoneczka centralnego, ułożone 4 słoneczka o takim samym rozmiarze na przemian z czterema głęboko łukowato wygiętymi liniami ząbkowanymi. Wzdłuż brzegów pierścienia – pasowy motyw ząbkowanych półokręgów stykających się, ustawionych ząbkami do wewnątrz motywu ośrodkowego. Wymiary pola wzoru: 9 cm x 9 cm.
Przedmiot:
Pierścień środkowy, tzw. gwiaździsty – element kompletu zdobionych okuć żelaznych dyszla od wozu, o kształcie tarczowatym. Jest to jeden z trzech pierścieni wzmacniających śnice w miejscu, gdzie umieszczona jest nasada dyszla (śnice są to dwa drążki – elementy przednie podwozia wozu, stanowiące osadę dyszla i podtrzymujące dyszel na odpowiedniej wysokości). Pierścień zdobiony wzorem odciskanym, metodą kowalską wybijania – stempelkowania.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: 1962 r.
- Wykonawca: Władysław Benbenek (ur. 1907, zm. 1977)
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-H-657/6
Do pobrania:
Wzór:
Wzór wybijany pasowy na zawiasie do wrót drewnianych. Elementem pola wzoru jest okrągła tarczka zakończona dwoma wywiniętymi na zewnątrz łukami. W części pasowej zawiasu ornament stempelkowy – szlaczek składający się z trzech linii równoległych: łuczki ząbkowane z wypukłością do wewnątrz, słoneczka (kwiatuszki), łuczki ząbkowane z wypukłością do wewnątrz. Wymiary pola wzoru: 7 cm x 16 cm.
Przedmiot:
Zawias jednoramienny pasowy do wrót, bramy, w postaci ramienia mocowanego na powierzchni drewnianej i odrzwiach. Wykonany z jednej sztaby płaskownika. Ramię zawiasu rozszerza się ku tulei osadzanej ruchomo na haku. W trzech miejscach ramienia – koliste tarczki z otworami pośrodku, służące do zamocowania zawiasu za pomocą śrub, nitów, gwoździ.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: Ok. 1970 r.
- Wykonawca: Karol Benbenek
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-H-540.
Do pobrania:
Wzór:
Motyl – matryca do wykonywania koronki klockowej, tzw. wzór brukselski. Wzór symetryczny – wizerunek motyla z rodziny rusałkowatych (?) z czułkami i odwłokiem stanowiącym oś symetrii względem rozwiniętych skrzydeł. Wymiary pola wzoru: 12 cm x 14,5 cm.
Przedmiot:
Prostokątna tekturka z naklejoną kalką techniczną i wzorem wyrysowanym atramentem oraz ze śladami po igłach, mocujących matrycę do wałka – warsztaciku.
- Miejsce: Kańczuga
- Data: Lata 90. XIX w. – 1935 r., tj. przedział czasowy istnienia szkoły koronkarskiej w Kańczudze.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Założycielką szkoły nauki wyrabiania koronek klockowych była baronowa Magdalena Czechowiczowa. Szkołę, finansowaną przez Wydział Powiatowy w Łańcucie, a następnie przez centralę szkół koronkarskich w Wiedniu, prowadziła w swoim domu w Kańczudze, od 1882 r. Koronkarstwa uczyły się dziewczęta w wieku od 8 do 15 lat. Szkoła skupiała kilkadziesiąt uczennic z Kańczugi i okolicznych miejscowości. Magdalena Czechowiczowa wraz z najzdolniejszymi uczennicami nabywała i rozwijała umiejętności w Krajowej Szkole Koronkarskiej w Zakopanem powstałej w 1883 r., a także w centrali szkół koronkarskich w Wiedniu. W szkole uczono i wyrabiano koronki według wzorów m.in. czeskich, weneckich, brukselskich, „idria”, „reticello”. Koronki zdobiły kołnierze, żaboty, falbany, wolanty tj. specjalne falbany do powiewnych sukien, brzegi ubiorów, bieliznę, serwety, wachlarze, parasolki, firany, pościel, szaty i nakrycia liturgiczne. Wyroby kańczudzkiej szkoły odnosiły sukcesy np. złoty medal na światowej wystawie w Glasgow w 1900 r. Na wskutek rozpowszechnienia się tańszych koronek fabrycznych, w 1935 r. szkoła koronkarska zakończyła działalność.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-H-833.
Do pobrania:
Wzór:
Wzór promienisty z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą woskową (techniką nanoszenia wosku pszczelego, techniką batikową). Tło pisanki jednokolorowe – czarne. Podział poprzeczny jajka. Na wierzchołkach pisakiem naniesiony motyw solarny – kropka i 21 promieni. Wymiary pola wzoru: 35 mm x 35 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w czarnym barwniku. Zastosowano podział poprzeczny powierzchni jaja. Na bocznych ściankach pisanek kędziory utworzone z kresek ułożone naprzemianlegle.
- Miejsce: Gorliczyna
- Data: 2016 r.
- Wykonawca: Łucja Stępak
- Informacje: Pisanka wielkanocna – symbol życia, wykonana w okresie Wielkiego Postu przez twórczynię- specjalistkę w zdobieniu jaj. Motyw słońca – solarny na pisance tworzony za pomocą kreseczek ośrodkowo, jest bardzo popularnym i archaicznym wzorem, współgrającym z symboliką witalną jaja.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór kreskowy z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą woskową za pomocą szpilki (techniką nanoszenia wosku pszczelego, techniką batikową). Tło pisanki jednokolorowe – jasnopomarańczowe. Podział wzdłużny jajka. Wzór składa się z 3 (5) gałązek jodełek ułożonych symetrycznie. Wzór zamknięty w dwóch rzędach promieni wzorów solarnych umiejscowionych na wierzchołkach. Wymiary pola wzoru: 75 mm x 40 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w barwniku „cebulance”. Zastosowano podział wzdłużny powierzchni jaja. Na wierzchołkach wzory promieniste, na bocznych ściankach: wzór z 5 jodełek. Po stronie przeciwnej – motyw kwiatu utworzonego z 4 gałązek jodełki (motyw czterech rozłożonych liści paproci ?).
- Miejsce: Gorliczyna
- Data: 2016 r.
- Wykonawca: Łucja Stępak
- Informacje: Motyw jodełki tworzony za pomocą krótkich skośnych kreseczek w przeróżnych kombinacjach, jest powszechnie występującym sposobem zdobienia pisanek w archaicznej technice woskowej.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór spiralny z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą woskową za pomocą lejka (techniką nanoszenia wosku pszczelego, techniką batikową). Tło pisanki jednokolorowe – czerwone. Podział wzdłużno-poprzeczny jaja. Na przecięciu linii wyznaczających podział, na polu owalnym jaja: czterokrotnie powtórzony motyw rozwidlonej rózgi (kędziora). Wymiary pola wzoru: 65 mm x 50 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo wydmuszka, farbowane w czerwonym barwniku do tkanin bawełnianych. Zastosowano podział wzdłużno (południkowo)-poprzeczny (równoleżnikowy). W drugim polu zdobniczym – owalu, na przecięciu linii zdobniczych znajdują się skrzyżowane gałązki jodły, na obu wierzchołkach – skrzyżowane gałązki jodły.
- Miejsce: Majdan Sieniawski
- Data: 2016 r.
- Wykonawca: Helena Rutkowska
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą rytowniczą (drapania, skrobania). Tło pisanki jednokolorowe – brązowe, wzdłuż pisanki wyryte dwie równoległe linie prowadzące przez dwa bieguny, wzdłuż których symetrycznie umieszczony jest ornament roślinny, lekko zgeometryzowany. Linia zygzakowata utworzona z łuków ostrych wypełniona delikatnym motywem kratownicy. Wierzchołki linii zygzakowatej połączone są podwójnymi równoległymi łuczkami, pomiędzy nimi trójlistki. Pola owalne nie są wypełnione. Wymiary pola wzoru: 55 mm x 30 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w łupinach cebuli. Zastosowano podział wzdłużny powierzchni jaja. Wzór nanoszony za pomocą nożyka introligatorskiego.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: 2010 r.
- Wykonawca: Elżbieta Bajdak
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą rytowniczą (techniką drapania, skrobania). Tło pisanki jednokolorowe – brązowe. Podział wzdłużny jajka. Wzór pasowy rozkłada się wokół całego jaja. 8 pól elipsowatych (ósemkowatych) wypełnionych delikatnymi gałązkami o 5 (w górnej części) i 7 listkach (w dolnej części). W przestrzeniach pomiędzy ósemkami: kwiatek 8-płatkowy wpisany w pole rombu. Wymiary pola wzoru: 50 mm x 70 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w łupinach cebuli. Zastosowano podział wzdłużny powierzchni jaja. Z perspektywy wierzchołków (biegunów) pisanki widoczne motywy kolisto-solarne: mniejsze słońce o 10 trójkątnych promieniach wpisane w większe słońce o 8 trójkątnych promieniach.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: 2010 r.
- Wykonawca: Elżbieta Bajdak
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą rytowniczą (techniką drapania, skrobania). Zastosowano podział wzdłużny powierzchni jaja. Motywem powtarzającym się łącznie 6-krotnie na wierzchołkach i na bocznych polach jest rozeta, na którą składa się 7-płatkowy (8-płatkowy) kwiatek zamknięty w okręgu. Na okręgu 8 płatków w kształcie łuku ostrego, w którym zamknięta jest pojedyncza gałązka (kurza stopka). Płatki połączone podwójnymi lekko cieniowanymi łuczkami, wypełnionymi linią zygzakowatą. Rozety oddzielone od siebie parami trójkątów wypełnionych delikatną kratownicą, stanowiącymi równocześnie osie podziału wzdłużnego pisanki. Tło pisanki jednokolorowe – brązowe. Wymiary pola wzoru: 40 mm x 40 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w łupinach cebuli.
- Miejsce: Przeworsk
- Data: 2010 r.
- Wykonawca: Elżbieta Bajdak
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą rytowniczą (techniką drapania, skrobania). Tło pisanki jednokolorowe – czerwone. Podział wzdłużny jaja. Na polu owalnym jaja: cieniowany, motyw 6-płatkowego kwiatka otoczonego esowatą symetryczną giętką, lekko stylizowaną wicią roślinną. Wymiary pola wzoru: 55 mm x 40 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w czerwonym barwniku do jaj. Zastosowano podział wzdłużny (południkowy przezbiegunowy) w formie dwóch równoległych linii, dzielących pisankę na dwa owalne jednakowe pola zdobnicze. Pomiędzy liniami równoległymi – szlaczek utworzony z 6-płatkowych kwiatków i gałązek z liśćmi pierzastymi. Na obu wierzchołkach – kwiatek 6-płatkowy. Wzór wyskrobany nożykiem introligatorskim.
- Miejsce: Łopuszka Wielka
- Data: 2009 r.
- Wykonawca: Maria Szumierz
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą rytowniczą (techniką drapania, skrobania). Tło pisanki jednokolorowe – pomarańczowe. Podział pisanki przezbiegunowy w formie dwóch równoległych linii, dzielących pisankę na dwa pola zdobnicze. Na planie owalu w obu polach zdobniczych wyskrobany nożykiem introligatorskim, cieniowany, motyw 8-płatkowego kwiatka ze środkiem pokrytym kratownicą (cynia? rudbekia? kosmos?). Wokół linii dzielącej idącej wzdłuż jaja rozmieszczonych jest 8 łuków, wypełnionych kreskami równoległymi, przestrzenie międzyłukowe połączone z kolei podwójnym równoległym łuczkiem, pośrodku każdego łuczka – kropka. Falbanka z łuczków tworzy dekoracyjny otok dla motywu kwiatka. Wymiary pola wzoru: 50 mm x 40 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w pomarańczowym barwniku do jaj. Zastosowano podział wzdłużny (południkowy przezbiegunowy) w formie dwóch równoległych linii, dzielących pisankę na dwa owalne jednakowe pola zdobnicze. Pomiędzy liniami równoległymi – szlaczek utworzony z 6-płatkowych kwiatków i gałązek z falującą wicią roślinną.
- Miejsce: Łopuszka Wielka
- Data: 2009 r.
- Wykonawca: Maria Szumierz
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Motyw zwierzęcy z pisanki wielkanocnej – wiewiórka na gałązce, zamknięta w konturze owalu, na tle czerwonym. Wzór wykonany metodą rytowniczą (skrobania, drapania). Wymiary wzoru: 45 mm x 60 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna. Jajo gotowane całe, farbowane w czerwonym barwniku do jaj. Podział pisanki wzdłużny w formie dwóch równoległych linii, dzielących pisankę na dwa pola zdobnicze – dwa owale. Na obu owalnych polach zdobniczych wyskrobany nożykiem introligatorskim, jednakowy, cieniowany, motyw zwierzęcy przedstawiający wiewiórkę na gałązce. W przestrzeni pasa dzielącego oba pola – motyw uproszczonej wici kwiatowo-roślinnej.
- Miejsce: Łopuszka Wielka
- Data: 2009 r.
- Wykonawca: Maria Szumierz
- Informacje: Motyw wiewiórki, zwierzęcia cechującego się ruchliwością, zwinnością, jest przykładem wykorzystania motywu z natury, kojarzącego się z płodnością, witalnością, przyrodą budzącą się do życia w okresie wiosny. Umieszczenie wizerunku wiewiórki, wywołującej pozytywne skojarzenia na pisance, ma wzmocnić dodatkowo życiodajną symbolikę jaja.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pisanki wielkanocnej, wykonany metodą rytowniczą (techniką drapania, skrobania). Tło pisanki jednokolorowe – jasnofioletowe (wrzosowe). Podział poprzeczny (równoleżnikowy) jaja. Na obu wierzchołkach jaja, motyw 5-płatkowego kwiatka (kaczeniec?) zamkniętego w okrągłym otoku o linii utworzonej z 11 podwójnych krótkich łuczków tworzących falbankę. Pomiędzy płatkami powtykane mniejsze motywy zdobnicze tzw. rózgi kędzierzawe. Wymiary pola wzoru: 30 mm x 30 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w jasnofioletowym barwniku do jaj. Zastosowano podział poprzeczny (równoleżnikowy) w formie sześciu równoległych linii, dzielących pisankę na trzy pasy zdobnicze. Środkowy: w zygzakowatym szlaczku zamkniętych 8 cieniowanych kwiatuszków 6-płatkowych. Dwa jednakowe pasy zdobnicze – górny i dolny, podzielone na trapezowate pola, wypełnione stylizowanymi kwiatami o migdałowatych płatkach.
- Miejsce: Okolice Przeworska
- Data: Ok. 2003 r.
- Wykonawca: Nieznany
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Motyw zwierzęcy z pisanki wielkanocnej – paw z rozwiniętym ogonem, na tle fioletowym. Wykonany metodą rytowniczą (skrobania, drapania), dodatkowo z użyciem kredek woskowych, zastosowanych do podkolorowania oczek w ogonie. Wymiary wzoru: 65 mm x 55 mm.
Przedmiot:
Pisanka wielkanocna, jajo całe gotowane, farbowane w barwniku kupnym fioletowym. Zastosowano podział wzdłużny, nieregularny powierzchni jaja. Na jednym polu zdobniczym – paw, na drugim polu zdobniczym – gałązka z kwiatkiem z dwoma kielichami i delikatnymi listkami, podkolorowanymi na zielono.
- Miejsce: Okolice Przeworska
- Data: 2003 r.
- Wykonawca: Nieznany
- Informacje: Motyw pawia, pawich oczek symbolizujący zmartwychwstanie i życie wieczne, wyrażający naturalne piękno, bogactwo i zestawienie kolorów to przykład archaicznego motywu zwierzęcego, adaptowanego przez kulturę ludową, zarówno w formie wzornictwa, jak i w postaci piór pawich dobieranych do męskiego odświętnego nakrycia głowy. Pawie znane w kulturze wiejskiej z hodowli w ogrodach pałacowych i dworskich, pojawiały się na ludowych makatkach, wycinankach, malowankach.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku
Do pobrania:
Wzór:
Wzór z pieczywa – piernika odpustowego w kształcie serca. Tło z białej glazury. Pole wzoru wyznacza kontur serca. Obrzeża piernika podkreślone białym lukrem. Osią podziału kształtu serca jest rozwidlona żółta rózga o skręconych spiralnie końcówkach (kędzior). Dwa pola na które dzieli serce rózga wypełnione są dwoma zygzakowatymi ozdobami (wyciskanym lukrem) w kolorze różowym po lewej, w kolorze pomarańczowym – po prawej stronie. Wymiary pola wzoru: 13,5 cm x 10 cm.
Przedmiot:
Kolorowe serce z piernika, pieczone z ciasta (mąka pszenna, żółtka jaj, syrop ziemniaczany, amoniak, esencje zapachowe, korzenie), powierzchnia pokryta białą glazurą (mąka ziemniaczana, białka jaj, żelatyna), następnie ręcznie zdobione „szprycowane” na powierzchni kolorowymi lukrami wyciskanymi z tub (rękawów cukierniczych) ze zmiennymi końcówkami tworzącymi ozdobne krawędzie wyciskanych pasm lukru.
- Miejsce: Kańczuga
- Data: Ok. 1970 r.
- Wykonawca: Jan Chruszcz – mistrz cukiernik
- Informacje: Odrębną gałąź ludowego pieczywa ozdobnego stanowiły ciasta odpustowe, przede wszystkim pierniki. Są one przykładami wyrobów małomiasteczkowego rzemiosła, przeznaczonego dla odbiorcy wiejskiego. Warsztaty mistrzów cukierników działały w Jarosławiu (Kuźniarowscy) i w Kańczudze (Jan Chruszcz i Tadeusz Słowik). Ozdobę pierników stanowiły przede wszystkim kolorowe polewy z lukru, ale również paski kolorowego błyszczącego staniolu czy drukowane ozdoby (główki postaci dzieci lub Mikołajów) przyklejane na powierzchni piernika. Rozprowadzaniem pierników podczas jarmarków odpustowych trudnili się straganiarze: „kramarze”, „kramarki”.
- Właściciel: Muzeum w Przeworsku, MP-H-646.















































































